บทที่ 124

ไลแคนธาร์

ข้านำทีมลัดเลาะไปตามทางเดินคดเคี้ยวในคุกใต้ดิน ดวงตาสีทองของข้าลุกโชนด้วยโทสะอันเย็นเยียบ โดยมีเดรเวนตามติดอยู่ข้างหลัง ท่ามกลางกลิ่นอับชื้นของเลือดแห้งกรังและความเน่าเปื่อย ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอื่น...กลิ่นที่ไม่ควรจะอยู่ที่นี่ มันเป็นกลิ่นโบราณและผิดแผก คล้ายกลิ่นเน่าที่ถูกกลบด้วยน้ำหอม

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ